← D'fhág a mac, Proinsias, an teach agus é ina pháiste óg chun dul ag obair i dTír Eoghain agus ina dhiaidh sin chuaigh sé go hAlbain mar a raibh go leor de mhuintir Thír Chonaill roimhe. 🔊✎
← Bhí fonn abhaile air tar éis cúig bliana déag ach bhí sé ag iarraidh go mbeadh carn maith airgid aige chun feirm a cheannach i measc a mhuintire féin. 🔊✎
← Ní raibh léamh ná scríobh ag Beagaid. 🔊✎
← Léiríonn an giota seo an brú a bhí ar dhaoine Béarla a fhoghlaim agus mar a bhí an sean agus an nua ag bualadh le chéile. 🔊✎
← Smaoinigh sé, (Proinsias), ar shean-Bheagaide achan oíche de chois na tine agus í ag comhrá le duine de na comharsana a bhí istigh ag airneál. 🔊
← Ach níor smaoinigh sé gur air féin a bheadh Beagaide ag caint má b'fhada an oíche. 🔊
← Ach bhí an léann sa dúchas ag bunadh Sheáin Eoin, bhí a ngarathair ábalta an sean-Teagasc Críostaí a léamh. 🔊✎
← Ba ghnách le bunadh Sheáin Eoin a bheith ag déanamh corrgháire faoin Bhéarla mhór a bhíodh i litreacha Phroinsís agus faoin drochlitriú. 🔊✎
← "Beannú air," a deireadh sí nuair a thigeadh sé chun an tí, "nach é atá ag éirí mór? 🔊
← Agus nuair a d'inseodh sí dó go raibh breacshláinte aici ní bheadh a fhios ag Donnchadh cé acu ba chóir dó "speckled health" a scríobh nó nár chóir. 🔊
← Bhí guth maith aici, agus ba dheas le muintir Sheáin Eoin a bheith ag éisteacht léi ag rá Mal Dubh an Ghleanna... 🔊
← Agus nuair a thosaíodh sí ar Chonchúr an Dá Chaorach, nó ar Scéal Níon Rí na Binne Brice, shuíodh na páistí agus gan bogadh iontu ach ag tabhairt cluaise di. 🔊